Ապրում էին միասին պապն ու տատը: Մի օր պապն ասում է տատին.
- Դու կարկանդակենր պատրաստի, իսկ ես գնամ ձուկ բռնեմ:
Բռնեց պապը մի ամբողջ զամբյուղ ձուկ և ճանապարհ ընկավ դեպի տուն: Մեկ էլ հանկարծ աչքը առավ ճանապարհի մեջ տեղում ընկած աղվեսին:
Իջավ պապը, մոտեցավ աղվեսին, իսկ աղվեսը կարծես սատկած լիներ:
- Ա՜յ թե կնոջս նվեր կլինի,- ասաց պապն ու վերցրեց աղվեսին ու դրեց ձկների մոտ, իսկ ինքը շարժվեց առաջ:
Իսկ խորամանկ աղվեսը, պահը չկորցնելով, սկսեց ամբողջ ձուկը թափել զամբյուղից ցած, ինքն էլ իջավ ու սկսեց հավաքել:
- Արի՛ պառավ,- ասում է պապը,- տես թե ի՞նչ օձիք եմ բերել քո վերարկուի համար:
- Ո՞ւր է:
- Այնտեղ, ձկների մոտ:
Մոտեցավ տատը զամբյուղին ո՛չ ձուկ գտավ, ո՛չ էլ օձիք, ու սկսեց ամուսնուն փնովել.
- Ախ դո՜ւ, ձևերո՜վ, էտ որոշել ես ինձ խաբե՞ս:
Ու այդ պահին պապը հասկացավ՝ խորամանկ աղվեսը խաբեց հեռացավ: Բայց դե ի՞նչ անես, արդեն շատ ուշ է…
Իսկ աղվեսը խորամանկ, հավաքեց ողջ ձուկն ու սկսեց իր համար քեֆ անել: Մեկ էլ հանկարծ գայլը եկավ.
- Բարև խորամանկ,
- Բարև գայլ եղբայր,
- Տո՛ւր ինձ ձուկ ուտեմ,
- Կբռնես, կուտես,
- Բայց ես չգիտեմ, ասա՛ ոնց բռնեմ:
- Էէէ՜, բայց ես բռնել եմ չէ: Դու, գայլ եղբայր գնա գետը, իջեցրու պոչդ սառցե անցքի մեջ, երկար կնստես հաստատ կբռնես:
Գայլը գնաց դեպի գետը, իջեցրեց պոչը սառցե փոսը ու ձմեռ օրով նստեց ու սպասեց: Ու այնքան սպասեց, որ պոչը կպավ: Միամիտ գայլն ուրախ ու զվարթ, ինքն իրեն ասաց.
- Էս ինչքա՜ն ձուկ է իմ պոչին կպել, որ ծանր տեղից չեմ կարող շարժվել:
Մեկ էլ ինչ տեսնի, կանայք գալիս են, որ ջուր տանեն: Հենց գայլին տեսան սկսեցին բղավել ու ով ինչ ուներ դրանով հարվածել: Գայլը մի կերպ տեղից վեր կացավ, պոչը պոկելով փախավ, չքացավ:
- Լա՜վ աղվես քույրիկ, մենք կհանդիպենք:
Իսկ աղվեսն այդ նույն ժամանակ, ձուկը ուտելուց և կշտանալուց հետո, որոշեց էլի մի բան թռցնել: Մտավ նա մի տուն, ուր բլիթներ էին պատրաստում, բայց գլխով ընկավ խմորի մեջ ու սկսեց փախչել: Գայլը դուրս եկավ նրան դեմ դիմաց.
- Այդպես ես ինձ սովորեցնում, ամբողջ մարմինս ջարդ ու փշուր արեցին:
- Ա՜խ գայլ եղբայր, բա ես ինչ ասեմ: Դու գոնե արյուն ես կորցրել, իսկ ես ուղեղս եմ կորցրել, այնքան ծեծեցին, որ էլ քեզ չասեմ:
- Ճիշտ ես ասում, - ասում է գայլը, - վատ է վիճակդ, խորամանկ, նստիր, նստիր ես քեզ կտանեմ:
Նստեց աղվեսը գայլ եղբոր մեջքին, ու քթի տակ սկսեց մրմրթալ.
- Տուժածը տանում է չտուժվողին: Տուժածը տանում է չտուժվողին…
- Ի՞նչ ես ասում, խորամանկ:
- Ե՜ս, գայլ եղբայր, ասում եմ տուժածը տուժողին է տանում:
- Ճիշտ ես խորամանկ, ճիշտ ես…
Շարլ Պիերո