Երգում էր գիշերը մուկը բնի մեջ.
- Քնիր մկնիկ ու լռիր,
Կտամ ես քեզ համով հաց,
Խոր քուն մտիր ու քնիր:
Պատասխանեց փոքրիկը.
- Քո ձայնը շա՛տ է բարակ,
Լավ է մայրիկ չերգե՛ս,
Ու ինձ նոր դայակ բերե՛ս:
Վազեց մկնիկ-մայրիկը,
Կանչեց արագ բադիկին.
- Արի՜ մեզ մոտ բադ քույրիկ,
Անուշ քուն փոքրիկին տուր:
Եկավ բադիկն ու երգեց.
- Քնի՜ր մկնիկ, գա-գա-գա,
Անձրևը, որ էլ չգա,
Այգուց ճիճու կբերեմ:
Փոքրիկ հիմար մկնիկը,
Կիսաքնած մրթմրթաց.
- Ո՛չ, քո ձայնը լավը չէ՛:
Այս ի՞նչ բարձր ես դու երգում:
Վազեց մկնիկ-մայրիկը,
Կանչեց արագ գորտիկին.
- Արի՜ շուտ, գորտ մորաքույր,
Անուշ քուն փոքրիկին տուր:
Սկսեց գորտը լուրջ երգել.
- Կվա՜-կվա՜-կվա՜, պետք չէ լացել:
Քնի՛ր մկնիկ, մինջև լույս,
Կտամ քեզ համով մժեղ:
Փոքրիկ հիմար մկնիկը,
Կիսաքնած մրթմրթաց.
- Ո՛չ, քո ձայնը լավը չէ՛:
Շատ տխուր ես դու երգում:
Վազեց մկնիկ-մայրիկը,
Կանչեց ձիուն, որ օգնի.
- Ձի մորաքույր դու արի՜,
Անուշ քուն փոքրիկին տուր:
- Ի-հո՜-հո՜,- երգում էր ձին,
Քնի՛ր մկնիկ, անուշ-անուշ,
Թեքվիր աջ կողքի վրա,
Կտամ քեզ մի պարկ խոտ:
Փոքրիկ հիմար մկնիկը,
Կիսաքնած մրթմրթաց.
- Ո՛չ, քո ձայնը լավը չէ՛,
Վախենում եմ, մի՛ երգի:
Վազեց մկնիկ-մայրիկը,
Կանչեց արագ խոզուկին.
Արի՜, արի՜ խոզ քույրիկ,
Անուշ քուն փոքրիկին տուր:
Սկսեց խոզը խռխռացնել,
Եվ փոքրիկին քնացնել.
- Բայո՜ւ-բայո՜ւ, խրյո՜ւ-խրյո՜ւ-խրյո՜ւ:
Հանգստացիր ու քնիր:
Փոքրիկ հիմար մկնիկը,
Կիսաքնած մրթմրթաց.
- Ո՛չ, քո ձայնը լավը չէ՛,
Շատ կոպիտ ես դու երգում:
Մտածեց մայր մկնիկը,
Պետք է կանչել հավիկին:
- Արի՜ հավիկ մորաքույր,
Անուշ քուն փոքրիկին տուր:
Կչկչում էր հավիկը.
- Կուդ-կուդա՜, մի վախիր փոքրիկ մկնիկ,
Մտիր արագ թևիս տակ,
Եվ հանգիստ է և շատ տաք:
Փոքրիկ հիմար մկնիկը,
Կիսաքնած մրթմրթաց.
- Ո՛չ, քո ձայնը լավը չէ՛,
Այսպես քնել չի՛ լինի:
Վազեց մկնիկ-մայրիկը,
Կանչեց գայլաձկանը.
- Արի՜ մեզ մոտ գայլաձուկ,
Անուշ քուն փոքրիկին տուր:
Սկսեց երգել գայլաձուկը,
Բայց մկնիկը չլսեց:
Բացում-փակում էր բերանը,
Կրկին ոչինչ չլսվեց:
Փոքրիկ հիմար մկնիկը,
Կիսաքնած մրթմրթաց.
- Ո՛չ, քո ձայնը լավը չէ՛,
Շատ ցածր ես դու երգում:
Վազեց մկնիկ-մայրիկը,
Կանչեց փամփլիկ փիսիկին:
- Արի՜ փիսիկ մորաքույր,
Անուշ քուն փոքրիկին տուր:
Սկսեց փիսիկը երգել.
- Մյաո՜ւ-մյաո՜ւ, քնիր փոքրիկ:
Մյաո՜ւ-մյաո՜ւ, շուտ պարկենք,
Մյաո՜ւ-մյաո՜ւ, որ քնենք:
Փոքրիկ հիմար մկնիկը,
Կիսաքնած մրթմրթաց.
- Քո ձայնն այնքան անո՜ւշ է,
Շատ քա՜ղցր ես դու երգում...
Վազեց մկնիկ-մայրիկը,
Արագ նայեց անկողնուն,
Փնտրեց հիմար մկնիկին,
Իսկ մկնիկը էլ չկար...
Սամուիլ Մարշակ